694 478 125

Kiedy warto iść z nastolatkiem do psychologa

Z mojej praktyki wynika, że są dwie grupy problemów z nastolatkami, które powodują poszukiwanie pomocy przez rodziców.. Pierwsza związana z buntowniczym zachowaniem - łamanie zasad i reguł, agresja, problemy z przestrzeganiem podstawowych obowiązków - gdy młody człowiek nie chodzi do szkoły, wagaruje, sięga po używki, uzależnia się od komputera i internetu, neguje wszystko, co powie rodzic.

Kiedy pojawiają się problemy z nastolatką - porady psychologa

Bywa, że w domu pojawiają się kłótnie, agresja fizyczna i werbalna w stosunku do członków rodziny czy kolegów w klasie. Rodzice mówią, że dziecko nie chce się uczyć, nie chodzi do szkoły, nie odrabia zadań domowych, nie daje sobie pomóc w nauce. Druga grupa problemów - to ta zagrażająca życiu dziecka. W tym wieku bardzo często ujawniają się różne odmiany depresji. Dziecko zamyka się, izoluje, nie wychodzi z domu, ma kompleksy i nie podejmuje żadnych działań z obawy przed oceną.

Jak wygląda wizyta u psychologa?

Zazwyczaj jest tak, że to rodzice umawiają swoje dzieci na konsultacje psychologiczną. Nierzadko jednak jest tak, że starsi nastolatkowie sami kontaktują się z psychologiem. Dobrze by było aby na pierwsze spotkanie z psychologiem nastolatek przyszedł z rodzicami (zazwyczaj jest to jeden z rodziców).

Podczas pierwszego spotkania ustala się problem oraz to, czy objawy z jakim zgłoszono nastolatka kwalifikują się do podjęcia terapii czy bardziej wskazana jest inna forma pomocy psychologicznej. Jeśli rodzice posiadają dokumentację dotyczącą leczenia, innych diagnoz, opinii psychologicznych, ważne, by zabrali ją na spotkanie.

Pierwsza część spotkania odbywa się wspólnie z rodzicami i nastolatkiem. Podczas początkowej rozmowy staram się dowiedzieć jaki jest problem, czy pojawiły się jakieś niepokojące objawy w życiu nastolatka, które przyczyniły się do poszukiwania pomocy psychologicznej. Część młodych osób, które przychodzą do gabinetu psychologa nie jest od razu gotowa do mówienia o swoich trudnościach, ujawniania swoich myśli, uczuć.

Czasami jest tak, że nastolatkowie krępują się swobodnie rozmawiać przy rodzicach lub w złości na nich celowo się nie odzywają. Dlatego druga część spotkania to zazwyczaj rozmowa z nastolatkiem bez obecności
rodziców.